Chciałabym, żeby moja Trzylatka dostrzegała dobro, jakie ją otacza na co dzień. Aby dostrzegała jakim skarbem są osoby wokół niej, które się o nią troszczą i dziękowała za te osoby Panu Bogu. Było już o wdzięczności za mamę (TU) i za tatę (TU), czas więc na podziękowanie Panu Bogu za babcie i dziadków.

W katechizmie, z którego korzystamy (“Radosne dzieci Boże”), jest scenka radosnego spotkania dziadków z wnukami. Składa się z czterech obrazków, z których ostatni jest w formie naklejki. Córka ma ostatnio fazę na wycinanie, więc wycięła poszczególne obrazki i teraz może bawić się w układanie historyjki obrazkowej i opowiadanie jej. Mogłam jej na to pozwolić, bo i tak zawsze daję jej pojedyncze kartki, skserowane z katechizmu, a nie całą książeczkę na raz. To świetny patent, bo dzięki temu dziecko skupia się na tym temacie, którym akurat się zajmujemy, no i ma większą swobodę wykorzystania obrazków w wymyślonych przez siebie zabawach.

Podczas każdej domowej katechezy, czytam Córce dobrany do tematu cytat z Pisma Świętego. Tym razem wybrałam taki, który mówi o słuchaniu starszych z szacunkiem.

Nie odsuwaj od siebie opowiadania starców,
albowiem i oni nauczyli się go od swoich ojców;
od nich i ty nauczysz się rozumu,
by w czasie potrzeby dać odpowiedź.

Syr 8,9

Śpiewałyśmy też piosenkę o babci i dziadku:

Podziel się tym wpisem:

Post Author: admin

Facebook
Facebook
Twitter
YouTube
YouTube
RSS